بيانيه ي اعتراضي كميته حقوق بشري انجمن اسلامي دانشگاه تبريز و علوم پزشكي در باب احكام زندان فراز زهتاب و 5 فعال  ديگرمدني آذربايجان

سيصد گل سرخ صد گل نصراني

ما را ز سر بريده مي ترساني؟

گر ما ز سر بريده مي ترسيديم

در مجلس عاشقان نمي رقصيديم

در حالي که نزديك به 20 تن از فعالين جنبش آزادي خواهي ملت آذربايجان ماه هاست در سلول هاي انفرادي نهاد هاي امنيتي تحت شكنجه هاي روحي و فيزيكي قرار دارند كه احكام زندان جديدي بر فعالين دانشجويي و فعالين مدني آذربايجان صادر شده است. فراز زهتاب فعال سرشناس دانشجویی دانشگاه تبریز، حسن عبداللهی جهانی(اومید اغلو) اتيمولوگ و مدرس زبان و ادبیات تورکی، محبوب بوداقی شاعر آذربایجانی و از فعالان هويت طلب آذربايجان، محمدرضا هاشمی و حسین آسیابی از شهروندان آذربایجانی و از فعالين مدني هويت طلب در تبریز از سوی شعبه ۱۱۱ جزائی به رياست قاضي محمدي به شش ماه حبس تعزيري و حبيب آوريده ديگر فعال مدني تورك  نيز به يك سال زندان تعزيري محكوم گشته و اتهام آنان مشاركت در تبليغ عليه نظام و تشكيل گروه عنوان شده است.

فراز زهتاب عضو شوراي مركزي انجمن اسلامي دانشكده انساني وعضو شوراي مركزي انجمن ادبي پلمپ شده ي سهند كه در پرونده ي خود گذراندن 1 سال حبس تعزيري در زندان تبريز، 105 روز انفرادي در سلول هاي نهاد هاي امنيتي تبريز و 2 ترم محروميت از تحصيل را دارد، چندي پيش نيز از جانب كميته ي انضباطي مركزي به صورت مستقيم حكم اخراج از دانشگاه را در يافت كرد. وي دانشجوي حقوق دانشگاه تبريز بود. و اين در حالي است كه هم اينك آيدين خواجه اي ديگرعضو شوراي مركزي انجمن دانشكده ي انساني و نعيم احمدي عضو شوراي مركزي انجمن اسلامی دانشكده طبيعي نيز ماه هاست به صورت غير قانوني در بند نهاد هاي امنيتي قرار دارند.

حال سوال اين جاست كه حاكميتي كه 2 سال پيش و در خلوت تابستان سال 87 انجمن دانشگاه تبريز را به صورت عجيبي پلمپ مي كند _آن سال در انجمن به مدت 2 ماه تمام با آجر و سيمان گرفته شد تا بار ديگر پلمپ آن شكسته نشود و پس از دو ماه در ديگري و از جهت ديگر براي اتاق انجمن تعبيه شد و كاربري اتاق به امور اداري تغيير كرد_ و 8 عضو اصلي آن را در آن اثنا ماه ها در سلول هاي انفرادي نگه داشته و احكام سه ساله ي زندان مي دهد و سيل بازداشت ها شروع مي شود  و پس از آن تا كنون 342 مورد احضار سياسي به كميته انضباطي داشته كه هيچ مورد از احضارها بدون حكم نمي ماند و احكامي عجيب چون مرخصي اجباري _براي آيدين خواجه اي كه زمينه ساز اخراج وي را فراهم آورد_ صادر مي كند و 14 عضو انجمن را در سه سال اخير ستاره دار مي كند و تمام نشريه هاي آن و يا نشريات وابسته را توقيف مي كند_ در دانشگاه تبريز 2 سال تمام است كه به جز چند شماره نشريه بسيج هيچ نشريه اي منتشر نشده است_ و ده ها مورد ديگر؛ چرا بايد از مجموعه اي كه چنين ضرباتي را با آن دستگاه امنيتي عريض و طويلش بر آن وارد كرده است، بهراسد و اين چنين عليه اجزاي آن پرونده سازي كرده و دين و دنياي خود را بفروشد؟ آيا جز اين نيست كه سخن حق سر داده شده و ناحق را ياراي تحمل آن نيست؟

كميته حقوق بشري انجمن اسلامي دانشگاه تبريز و علوم پزشكي ضمن اعتراض شديد به نقض برنامه ريزي شده و بي حساب و كتاب حقوق بشر در باب برخورد هاي مشت آهنيني حاكميت با فعالين دانشجويي و مدني آذربايجان و پرونده سازي عليه آنان، نگراني خود از وضعيت فعالين در بند نهاد هاي امنيتي تبريز را در خصوص شكنجه هاي مستند اعلام شده، ابراز مي دارد و حكم زندان و اخراج فراز زهتاب و ديگر فعالين را برگی دیگر در پرونده ي ماندگار بي عدالتي ها مي داند.

حق سل كيمي دريا يه آخيب يول تاپاجاقدير                داش آتماقيله كيمسه اونو دوندوره بيلمز

دونيادا قارانليقلار اگر بيرله شه با هم                       بير خيرداجا شمعين ايشيقين سوندوره بيلمز

(حق مانند سيل جاري خواهد شد و به دريا راه خواهد يافت / با سنگ اندازي هيچ كسي، توان برگرداندن آنرا ندارد)

( اگر تمام سياهي ها ي جهان با هم متحد شوند / روشنايي يك شمع كوچك را نميتوانند به تاريكي بگرايانند)