حرکت ملی آذربایجان علیرغم نمام کاستیهای موجود  و علیرغم طی پروسه ای ناقص در همگرایی دموکراتیک در خصوص مسئله انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری توانست از تمام ظرفیتهای موجود در فضای انتخاباتی استفاده کند.

تقریبا تمام کاندیداهای موجود در صحنه انتخابات به صورت مستقیم یا غیر مستقیم بر وجود مسئله ملی در آذربایجان صحه گذاشتند و با توجه به  مطالبات آذربایجانیها هر کدام نسبت به توانایی های خود  از زاویه ای با اشاره به این خواستها و یا تعریف و تمجید از آذربایجان درصدد جلب آرا برآمدند.در این میان حرکت توانست با توجه به اعتراضات به جوک نژادپرستانه و توهین آمیز خاتمی موجودیت خود را در عرصه جهانی اعلام کند و توجه مراکز قدرت جهانی را به خود جلب کند.

از میان کاندیداها مهدی کروبی به صورت صریح و میرحسین موسوی در لفافه اقدام به طرح قسمت کوچکی از مطالبات آذربایجانیها نمودند اما سوال اینجاست که آیا این افراد به گفته های خود در صورت پیروزی عمل خواهند کرد؟

جواب این سوال را باید در سابقه 30 سال حضور این افراد در نهادهای تاثیرگذار قدرت همچون نخست وزیری، ریاست مجلس، مجمع تشخیث مصلحت و ... دنبال کرد.

در این میان و به دلیل حساسیت مسئله میرحسین موسوی سابقه عملی وی را مورد بررسی قرار میدهم.میرحسین موسوی در زمان نخست وزیری  نقش بارزی در سرکوب آیت الله شریعتمداری(که مخالف نظریه ولایت فقیه بود و از حقوق ملی آذربایجانیها دفاع میکرد)داشت. وی از معدود افرادی بود  که در هنگام حمایت یکپارچه آذربایجان از آیت الله شریعتمداری، از ارتجاع زمان خود (آیت الله خمینی )حمایت کرد و در سرکوب حزب خلق مسلمان نقش عمده ای بر عهده داشت . نظریات ضد آذربایجانی وی در مجمع تشخیص مصلحت و  رای مثبت وی به تغییر سند چشم انداز بیست ساله جمهوری اسلامی و حذف بند گسترش زبانهای بومی در راستای امنیت ملی از آن سند، نشان دهنده افکار ضد آذربایجانی فرد مذکور و شوئونیست بودن وی در زمان حال است علاوه از آن جوک نژادپرستانه خاتمی نشاندهنده افکار پان فارسیستی حامیان وی میباشد.

بدنبال اعلام نتایج انتخابات ایران اعتراضاتی عمدتا در تهران به وقوع پیوسته است و طرفداران موسوی اقدام به اعتراضات خیابانی کرده اند که علیرغم حضور رسانه های خارجی همچون رویترز یا آسوشیدپرس و بی بی سی و پوشش خبری موضوع از سوی رادیوهای و تلویزیونهای فارسی زبان  عده زیادی دستگیر و مجروح و کشته شدند.

در این میان اخباری از بعضی از فعالین آذربایجانی مبنی بر لزوم اعتراض به این تقلب گسترده به گوش میرسد.واقعیت آن است که جنگ قدرت بین احمدی نژاد و موسوی جنگ بین دو شوئونیست حکومتی بر سر قدرت است. دعوایی که مردم عادی و خواهان زندگی بهتر قربانیان آن هستند.

 این در حالی است که طبق معمول بایکوت خبری آذربایجان در رادیو تلویزیونهای فارسی زبان ادامه دارد و خبرگزاریهای انگلیسی زبان نیز تنها روی تهران و نهایتا اصفهان تمرکز دارند.

در این میان ورود فعالان ملی آذربایجان به صحنه این جنگ قدرت و حمایت از موسوی در مقابل احمدی نژاد و تحمیل هزینه های فراوان به حرکت ملی برای آرمانهای قدرت طلبانه چند اصلاح طلب که بقایشان با بقای جمهوری اسلامی در پیوند است توجیه پذیر نیست.حال آنکه حضور یک پان فارسیست ترک در در هر مرکز قدرت به مراتب زیانبارتر از حضور یک شوئونیست فارس است و در صورت اجرای سیاستهای شوئونیستی فارسی در پست ریاست جمهوری از سوی میرحسین موسوی که خود ترک است هیچگاه نخواهیم توانست  لغت نژادپرست را برای وی بکارببریم و مراجع بین المللی به سختی قانع می شوند که وی آزادیخواه نه بلکه فردی نژادپرست است.

و اما چند سوال...

آیا در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی مرحوم مهندس غلامرضا امانی پنج سال در زندان به سر نبرد؟مگر رئیس کمسیون اصل نود مجلس ششم(مجلس اصلاح طلبان)از قبول شکایت مهندس امانی و زدن مهر اندکس قبول شکایات بر روی شکایتنامه وی امتناع نکرد؟مگر روزنامه شمس تبریز در دوره خاتمی توقیف نشد؟مگر روزنامه های دوم خردادی از پوشش خبری حمله به خوابگاه دانشجویان دانشگاه تبریز در 19 تیر  با  این استدلال که بلکه دست تجزیه طلبان در کار باشد امتناع نکردند؟ و صد مگر دیگر.واقعیت این است که اگر اصلاح طلبان دوباره به قدرت برسند یک صدم آزادیهایی را که برای فارسها داده اند به آذربایجانیها نمیدهند و چه خوب است که اگر قرار است ما آزادی نداشته باشیم فارسها هم نداشته باشندتا نتوانند با استفاده از روزنامه های سوبسیت دارشان آذربایجان را هر چه بیشتر آسیمیله کنندو در شرایط برابر عدم آزادی هرکس که جرات و جسارت فعالیت دارد باز فعالیت خواهد کرد نکته ای که در خرداد 85 آنرا ثابت کردیم.

علاوه از این عدم اعتراض به نتایج انتخابات در شهرهای بزرگ آذربایجان پیامی بزرگ به مراکز قدرت جهانی و تحلیلگران غربی خواهد داد و آن اینکه به دلیل تمایلات شوئونیستی و فارس پرستی میرحسین موسوی، آذربایجان حاضر نشد در کنار تهران به جنبش دموکراسی خواهی ایران بپیوندد.

 انتخاب دوباره محمود احمدی نژاد اگرچه برای مردم عادی بسیار بهت آور بود اما اخباری که پیش از انتخابات و از زبان رهبر در جمع معتدلین  جناح راست حکومت ایران نقل می شد حکایت از عزم حکومت ایران برای سرجا ماندن جو امنیتی در جامعه از طریق انتصاب محمود احمدی نژاد داشت.

گفتنی است با این انتخاب رهبری و ریاست جمهوری احمدی نژاد برای چهارسال آینده احتمال حمله قریب الوقوع اسرائیل افزایش یافته است که در صورت این حمله محدود به مراکز اتمی، ایران نیز منافع آمریکا را در سراسر خاورمیانه هدف قرار خواهد داد و آمریکا به جنگی ناخواسته با ایران کشیده خواهد شد.جنگی که سر انجام آن اشغال نظامی ایران توسط ایالات متحده و تسریع رسیدن آذربایجانیها به حقوق ملیشان خواهد بود.

مسئله دیگری که ذهن بسیاری از فعالین را به خود مشغول کرده انقلاب مخملی است. مدل انقلاب مخملی در مقطع زمانی حاضر و با رهبرانی همچون کروبی و موسوی که هیچگاه موجودیت نظام فعلی را فدای پیروزی خود در انتخابات نمی کنند قابل اجرا نیست و عملکرد اصلاح طلبان نشان میدهد که آنها بزودی در مقابل خواست رهبر ایران سرتعظیم فرود خواهند آورد.

سخنی با فعالان حرکت ملی آذربایجان

دوستان در این مقطع زمانی هر نوع اعتراضی در حقیقت آب ریختن در آسیاب شوئونیسم فارس است و مطمئن باشید که شوئونیستها آرزوی حرکات  اعترضی در تبریز و ارومیه و دیگر شهرهای آذربایجان در اعتراض به این تقلب را دارند و از نظر هزینه و فایده اعتراض در این مقطع زمانی ولو با شعارهای ملی ضررش بیشتر از منافعش خواهد بود.

قیزیل ارسلان